Ο άτλαντας που ξεχειλίζει από ήθος, ευγένεια… και ο τάδε «κατοστάρης celebrity» (του πισινού)

0

Βγαίνει ένα παιδί ευγενικό, μετρημένο, γεμάτο αξιοπρέπεια, βαθιά συναισθηματικό, και μας λέει με δάκρυα στα μάτια «δεν μπορώ άλλο να παλεύω μόνος μου». Κι αυτομάτως σηκώνεται το χαλί και αποκαλύπτεται (το… χάλι). Ένα… επιμίσθιο, πέντε 50ευρα το μήνα, βαφτίζεται «μισθός». Αυτά.

Το κύμα συμπαράστασης, ολότελα συγκινητικό. Δεν θέλω να το απαξιώσω. Ούτε να σταθώ στην… ανευθυνότητα των υπευθύνων. Ούτε στις μετά… ξεσπάσματος οικονομικές καμπάνιες και υποσχέσεις. Έχουν κι αυτές τη σημασία τους. Μήπως και μας διαψεύσουν, εμάς τους απαισιόδοξους που λέγαμε ότι μόλις στεγνώσουν τα δάκρυα του παλικαριού και επανέλθει στην Ελλάδα, πάλι θα αναγκαστεί να κάνει τον personal trainer για να βγάλει μια μπουκιά ψωμί.

Κι ανάμεσα στις εκστρατείες για να μπορεί ο εξαιρετικός αυτός αθλητής να αφοσιωθεί στην προπόνησή του, η πιο πετυχημένη είναι η μετατροπή του μέσα σ’ ένα βράδυ σε… infuencer. Είχε, λέει, 3.000 ακόλουθους στο instragram μέχρι και προχθές. Και τώρα έχει φτάσει 160.000 κι αυξάνονται με… γεωμετρική πρόοδο. Μέχρι να φτάσει, βέβαια, τους 960.000 του Σάκη Τανιμανίδη (ή τις 702.000 της συζύγου του) χρειάζεται κάποια προσπάθεια ακόμη.

Instagram. (Facebook, Twitter, δεν έχει σημασία). Ένας «τεχνικός» τρόπος για να μάθεις πόσο «μετράς». Ποιοι θέλουν να μαθαίνουν για σένα, για τη ζωή σου, για τις δραστηριότητές σου. Όσοι περισσότεροι, τόσο το καλύτερο για σένα. Και για την τσέπη σου. Αλλά δεν αρκεί να τους έχεις. Πρέπει να ξέρεις να παίζεις και το παιχνιδάκι.

Έτυχε πριν κάμποσο καιρό να συζητήσω για μια στήλη σε στοιχηματικό site. Ο αρχικός ενθουσιασμός του (νεαρότερου) συνομιλητή μου και υποψήφιου εργοδότη μου ξέφτισε όταν επισκέφθηκε τούτο εδώ το προφίλ. «Α, ρε συ, δεν έχεις ούτε 2.500 φίλους. Κι’ απ’ ότι βλέπω, δεν κάνεις αναρτήσεις με τις επιλογές σου. Εγώ νόμιζα ότι θα’ σουν τουλάχιστον πεντάρης (σ.σ. πεντάρης: ο έχων «τερματίσει» το όριο των 5.000 φίλων στο προφίλ του). Να, προηγουμένως μιλούσα μ’ έναν που έχει τρία γεμάτα προφίλ και το σκέφτομαι να τον πάρω».

Έτσι, λοιπόν. Τριάντα και βάλε χρόνια εμπειρία στο γράψιμο, είκοσι και βάλε χρόνια εμπειρία στο στοίχημα, να’ χεις δουλέψει περισσότερο από σκληρά για να φτιάξεις όνομα στην διεθνή πιάτσα (εκεί που πρέπει να έχεις θετικό yield ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ), να σου έχουν κλείσει το account δύο εταιρείες, και να σου λέει ο άλλος ότι αν δεν είσαι «πεντάρης» δεν αξίζεις. Δεν σηκώνεσαι να φύγεις; Τρέχοντας.

Μετά, όμως, το φιλοσοφείς. Τι θέλει, κύριε, η αγορά; Οποιαδήποτε αγορά; Καταναλωτές. Και ποιος τους φέρνει τους καταναλωτές; Αυτοί που τους «έχουν». Ο αριθμός του instagram, οι φίλοι του Facebook, είναι «αποδεικτικό στοιχείο».

Φίλε, θα βγάλω μια φωτογραφία με μια μπλούζα και θα τη δουν ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Θα κάνω ένα τσεκ-ιν στο μαγαζί σου και αυτομάτως θα μπεις στο χάρτη. Θα μου «ξεφύγει» μια σέλφι με ένα συγκεκριμένο μπουκαλάκι νερό στο κομοδίνο και η αλληλεπίδραση θα είναι μεγαλύτερη απ’ όσο αν αγόραζε η εταιρεία του νερού μια ολόκληρη ώρα προβολής prime time στην τηλεόραση.

Καλή και άγια, λοιπόν, η «προίκα» του Θοδωρή σε followers και likes. Αλλά θέλει και το κατάλληλο… σεμινάριο, για να μετατραπεί το follow σε χρήμα. Το οποίο χρήμα είναι τις περισσότερες φορές ζεστό και αφορολόγητο.

Σε νούμερα που ζαλίζουν. Π.χ. τα πέντε 50άρικα που παίρνει κάθε μήνα ο παγκοσμίου φήμης αρσιβαρίστας μας, τα βγάζει σε λιγότερο από πέντε λεπτά (και στην τσεπούλα, αμέσως) ο τάδε «κατοστάρης celebrity» (του πισινού) με μια ανάρτηση του τύπου «είμαι στο μαγαζί ΤΑΔΕ και περνάω τέλειαααααα… Σας περιμένωωωωω…».

Και δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν ο άτλαντας αυτός, που ξεχειλίζει από ήθος και ευγένεια, θα θελήσει να μάθει τα «τερτίπια» αυτού του παιχνιδιού, στο οποίο επιδίδονται μετά μανίας ολοένα και περισσότεροι νέοι. Σε σημείο που να θεωρούν τον αριθμό followers και likes το σημαντικότερο νούμερο της ζωής τους. Διότι… έτσι βγαίνουν, ρε, τα λεφτά.

Υ.Γ. Βεβαίως υπάρχει και η οδός της αρετής. Της «κανονικής» χορηγίας, που και δημοσιοποιείται επισήμως, και φορολογείται. Αλλά αυτές οι εταιρίες-χορηγοί στην πλειοψηφία τους δίνουν μικρή σημασία στα νούμερα. Και δεν γίνονται… «νούμερα». Μακάρι να προκύψουν και τέτοιες. Πολλές. Έτσι ώστε οι followers απλά να μαθαίνουν για τις επιτυχίες του από εδώ και στο εξής.

Argirios Pagartanis