Δεν τσιμεντώνεις ό,τι παράγει έγκλημα και τσιμεντώσεις πολιτισμό!

0

Γενικώς είμαι κατά των καταλήψεων, των καταπατήσεων και δεν συμμαζεύεται. Και ορθώς νομίζω κι ας διαφωνούν μερικοί μερικοί… Για παράδειγμα, το ιστορικό κτίριο του σχολείου μου (2ο Γυμνάσιο Αθηνών), τελούσε για πάνω από 20 χρόνια υπό κατάληψη (το είχαν ονομάσει «Βίλα Αμαλία»), όπου μέσα εκεί για δύο δεκαετίες γινόταν το πανηγύρι της τρελής με ό,τι μπορεί να φανταστεί ο καθένας, συν το ότι είχε διατελέσει στέγη και «οργανωτήριο» μπαχαλάκηδων. Ώσπου ένα πρωί το Κράτος αποφάσισε να επέμβει επιτέλους και να δώσει τέλος σε αυτή την κοινωνική μουτζούρα. Σήμερα το κτίριο έχει ανακαινιστεί και αποκατασταθεί πλήρως και λειτουργεί πάλι ως σχολείο! Το ξαναλέω, ήταν ένα μπάχαλο και ξαναέγινε ΣΧΟΛΕΙΟ!!!

ΟΜΩΣ… Είναι άλλο να επεμβαίνεις για να λύσεις τέτοια προβλήματα και άλλο να τσιμεντώνεις έναν χώρο Τέχνης και ελεύθερης έκφρασης! Το να τσιμεντώνεις την Τέχνη και τις φωνές της, θυμίζει άλλες εποχές, που η ίδια η Ιστορία τις έχει καταγράψει ως μαύρες κι άραχνες και όποιος δεν ανατριχιάζει σ’ αυτή την εικόνα του τσιμεντένιου τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει.

Η εγκληματικότητα έχει χτυπήσει κόκκινο, δημοσιογράφοι σκοτώνονται καταμεσής του δρόμου μέρα μεσημέρι, ληστές μπουκάρουν σε σπίτια και σκοτώνουν ανελέητα μάνες δίπλα στο μωρό τους, το οργανωμένο έγκλημα οργιάζει πλέον και καθαρίζει όποιον γουστάρει ό,τι ώρα γουστάρει, καταδικασμένοι χρυσαυγίτες κυκλοφορούν ελεύθεροι και φουρθιώτηδες χαίρουν προστασίας κι εσύ ως Αστυνομία κάνεις τι;… Ορμάς και τσιμεντώνεις ένα θέατρο, που λειτουργούσε ως βήμα για καλλιτέχνες και ομάδες, που μπορούσαν να εκφραστούν και να δείξουν τη δουλειά τους ελεύθερα και δωρεάν! Δεν τσιμεντώνεις ό,τι παράγει έγκλημα και τσιμεντώσεις πολιτισμό!
Με τρομάζει αυτή η φωτογραφία! Φοβάμαι μήπως μου δείχνει κάτι από το μέλλον…

Δημήτρης Βασιλόπουλος

Με αφορμή την αιφνιδιαστική εκκένωση – σφράγιση – τσιμέντωση στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός