«Ο Πύραυλος» του Στέφανου Σιταρά είναι το μεγάλο κινηματογραφικό στοίχημα της χρονιάς

0

Γράφει ο Γρηγόρης Μπακλώρης

Είχα την τύχη να παρευρεθώ πριν λίγες ημέρες σε μία ιδιωτική προβολή της ταινίας «Ο Πύραυλος»του σκηνοθέτη Στέφανου Σιταρά. Ήμουν καλεσμένος με μερικούς ακόμα συντελεστές της ταινίας καθώς και παραγωγούς για να απαντήσω στο εξής ερώτημα: Μπορεί να σταθεί στις αίθουσες μια ελληνική ταινία με περιορισμένο budget και δίχως επαγγελματίες ηθοποιούς; Αν με ρωτούσατε πριν πατήσω το πόδι μου στην αίθουσα η απάντηση θα ήταν αρνητική. Βέβαια, πριν ξεκινήσει η ταινία, είχα βρεθεί σε ένα πηγαδάκι που συζητούσε τη συμμετοχή της ταινίας στο τεράστιο και παγκοσμίου φήμης Los Angeles Greek Film Festival κάτι το οποίο μου δημιούργησε μία αναπάντεχη σπίθα πριν ξεκινήσει να γυρνάει μαεστρικά η «μπομπίνα» που θα με ταξίδευε για άλλη μία φορά στα μυστηριώδη μονοπάτια της μεγάλης οθόνης.
Μετά από 100 συγκλονιστικά λεπτά όλοι σηκώθηκαν και έστησαν έξω από την αίθουσα τις καθιερωμένες συζητήσεις σχετικά με την ταινία. Εγώ παρέμεινα εκεί και απλά έπιασα τον Στέφανο (σκηνοθέτη) και τον Στάθη (πρωταγωνιστής) και τους είπα αυτό που σκέφτηκα εντελώς αυθόρμητα: «ήταν μαγικό».
Ο Στέφανος Σιταράς (σκηνοθέτης – σεναριογράφος – παραγωγός της ταινίας) είχε καταφέρει να δημιουργήσει στα μάτια μου την νέα σχολή κινηματογράφου στην Ελλάδα, καθώς σμίλευσε σαν γλύπτης από το τίποτα μέσα σε 5 χρόνια ένα έργο που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη όσων το παρακολουθήσουν, διότι μέσα στην ταινία βλέπεις τον εαυτό σου, φίλους, γνωστούς, στιγμές, συναισθήματα που περνάνε μπροστά σου και σε ταξιδεύουν στο παρελθόν όταν είχες χρόνο για να αναζητήσεις την περιπέτεια, την πλάκα, τον έρωτα. Όλα αυτά μου δημιούργησαν το κίνητρο και πήρα το έναυσμα να μάθω για τον Στέφανο Σιταρά πως έφτασε στο σημείο να τον αποκαλούν (όχι και άδικα) το next big thing του ελληνικού κινηματογράφου.
Η ταινία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Ο απόρρητος πύραυλος όπου ο Στάθης (ο μυθομανής της παρέας) ισχυρίζεται ότι υπάρχει είναι και ο τίτλος της ταινίας. Η παρέα του Στάθη (είναι και στην πραγματικότητα η παρέα του) δεν τον πιστεύει αλλά του δίνει μία ευκαιρία να τους οδηγήσει στο μυστικό μέρος που βρίσκεται ο πύραυλος.

 Ο Στέφανος Σιταράς κατάφερε να δημιούργησει μία ταινία με πρωταγωνιστες μία αληθινή παρέα (δεν είναι ηθοποιοί) χωρίς budget αλλά με μοναδικό στήριγμα το αλάνθαστο ένστικτο του. Αυτό που καλλιέργησε στην «Μέκκα» του κινηματογράφου, την Αμερική όπου και σπούδασε σκηνοθεσία και ανδρώθηκε καλλιτεχνικά δίπλα σε μεγαθήρια του θεάματος, όπως ο Martin Scorsese. Ο Στάθης ο οποίος πέραν του ότι με άφησε άφωνο με την ερμηνεία του, μου εκμυστηρεύτηκε μία απίθανη ιστορία από τα γυρίσματα της ταινίας. «Για να καταλάβεις Γρηγόρη πόσο τρελός και παθιασμένος είναι ο Στέφανος με τον «Πύραυλο» φαντάσου ότι τα παιδιά δεν είναι ηθοποιοί, και παίζουν με τα πραγματικά τους ονόματα.

Κάθε σκηνή είναι και μια αναπαράσταση αληθινής συνθήκης- για παράδειγμα, στη σκηνή του χωρισμού του Άρη με την πρώην του, οι συντελεστές εντόπισαν τη Μαριέτη (την πραγματική του πρώην) και την έφεραν να αναβιώσει και να ξανακάνει το χωρισμό με τον Άρη, on camera. Αντίστοιχα, στην επίμαχη σκηνή φλερτ μεταξύ εμένα και της Anne-Marie Lezineau, ο Στέφανος έδωσε κρυφά αντιφατικές οδηγίες: στην Anne-Marie είπε «ότι και να γίνει μην το φιλήσεις» και σε εμένα είπε «ότι και να γίνει φίλησέ την».

Και ναι, είναι αλήθεια ότι και οι δύο σκηνές ήταν σαν να μην υπήρχε κάμερα, φώτα,  όπως και όλη η ταινία είναι σαν να την βιώνεις ή να την έχεις ζήσει κάποια στιγμή με την παρέα σου μία ξέφρενη νύχτα του καλοκαιριού. Από την αθωότητα στην ξαφνική ωρίμανση των χαρακτήρων μέσα σε αυτά τα 5 χρόνια, σαν μία «γλυκιά μαχαιριά» σε όλους όσους αντιλαμβάνονται πόσο γρήγορα περνάνε τα χρόνια, οι έρωτες, οι φίλοι, ο χρόνος και τίποτα δεν μένει ίδιο, παρά μόνο η  θέληση του Στάθη και το πείσμα του να αποδείξει ότι υπάρχει ο πύραυλος. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τέλλος Φίλης έχει χαρακτηρίσει τον Στάθη ως τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο της Ελλάδας και πάνω σε αυτή τη φράση (εκτός του ότι συμφωνώ) θα προσθέσω ότι αν μου έλεγε κάποιος να βάλω το χέρι μου στην πυρά για το ταλέντο του Στάθη θα το έκανα (πιστέψτε με έχω δει όλες τις ταινίες του Ντε Νίρο).

Το διορατικό βλέμμα του Στέφανου Σιταρά να στήσει όλη την ταινία γύρω από τον Στάθη και τον δύσβατο χαρακτήρα του (είναι μυθομανής ή λέει την αλήθεια;) είναι ένας πραγματικός λόγος να δούμε επίσημα την ταινία στις αίθουσες. Δεν υπάρχει «Πύραυλος» χωρίς τον Στάθη και δεν υπάρχει Στάθης χωρίς τον Στέφανο. Νέα πρόσωπα, έτοιμα να κατακτήσουν όχι την Ελλάδα, αλλά όλους εμάς που διψάμε επιτέλους για το ξεκίνημα της νέας εποχής στον Ελληνικό κινηματογράφο.

Πριν φύγω από την αίθουσα ήθελα να ρωτήσω ένα και μόνο πράγμα τον Στέφανο Σιταρά, και αυτό ήταν: «Τι είναι για εσένα ο Πύραυλος»;
Εκείνος απάντησε αμέσως με το παθος που τον διακρίνει: «Την πρώτη μου ταινία την έκανα στα 14 μου, και επέλεξα ένα από τα πιο δύσκολα θέματα που θα μπορούσε να μιλήσει ένας σκηνοθέτης: τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η αλήθεια είναι πως δεν είχα από πού αλλού να αντλήσω, και είχε νόημα για μένα τότε να αναβιώσω αυτά που με κάνουν Έλληνα. Τώρα είμαι σχεδόν 30, κι έχω αποκτήσει κι εγώ τη δική μου ιστορία. Σίγουρα, δεν έχει πολέμους ή ξεριζωμούς, αλλά έχει κι αυτή μια μικρή χάρη: την ταπεινή ομορφιά των ασήμαντων στιγμών, που μόνο στο σινεμά μπορούν να γίνουν σημαντικές. Οπότε ναι, η ατομική μας ιστορία, έχει μικρούς πολέμους, έχει μικρούς ξεριζωμούς. Ο «Πύραυλος» είναι μια ταινία για τις μικρές μάχες της γενιάς μου, τις περιπέτειές μας, τις εμπειρίες μας, και τις ιστορίες που θυμόμαστε χρόνια μετά με την πικρή χαρά του «τι βράδυ κι αυτό»!
Με αυτή την ατάκα με αποχαιρέτησε και έσβησαν τα φώτα στην αίθουσα. Περπάτησα μέχρι το parking, μπήκα στο αυτοκίνητο και έγινε κάτι που ήταν λες και συνωμότησε το σύμπαν. Ανοίγω το ραδιόφωνο – τυχαίος σταθμός και παίζει το «Rocket Man» του Elton John. Έβαλα μπροστά, χαμογέλασα και ήμουνα πλέον σίγουρος αφήνοντας τον κινηματογράφο πίσω μου ότι ο «Πύραυλος» είναι κάτι παραπάνω από μία ταινία.

Απρόβλεπτος, μυστηριώδης, όπως η ίδια η ζωή.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία / Σενάριο / Παραγωγή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Στέφανος Σιταράς

Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του: Στάθη Αρφαριώτη

Εταιρία Παραγωγής: Random Party

Συμπαραγωγοί: Ίδρυμα Ωνάση, Sap Innovation Media, Άρης Μαυρόπουλος, Στάθης Αρφαριώτης, Κωνσταντίνος Λεσγίδης, Αλεξία Κυριακοπούλου, Τζουλιέττα Παυλοπούλου

Executive Producer: Γιάννης Μπαφαλόυκος

Πρωταγωνιστούν: Άρης Μαυρόπουλος, Στάθης Αρφαριώτης, Anne-Marie Lezineau, Μαριέτη Παπαθεοδώρου, με τον Μπάμπη Κωνσταντίνου και τον Δημήτρη Μυλωνά

Πρωτότυπη Μουσική: Κωνσταντίνος Λεσγίδης

Μοντάζ: Χρήστος Μαρκάκης και Στέφανος Σιταράς

ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ.

«O Πύραυλος» IMDb: https://www.imdb.com/title/tt11297308/